GTA IV
Commentaar RD
1 mei 2008
„Grand Theft Auto IV is de zwaarste aanval op kinderen in dit land sinds polio.” Een jurist uit Florida haalt stevig uit naar een gewelddadig computerspel, waarvoor kenners en liefhebbers gistermorgen in de rij stonden.
Zoals meestal gebeurt bij dit soort games, was GTA IV al onderwerp van discussie ruim voordat het te koop was. Fabrikanten hebben er baat bij om lang van tevoren filmpjes of probeerversies te verspreiden via internet, om zo de markt alvast wat op te warmen. Rockstar Games, de producent van GTA IV, verwacht dat het spel in de eerste week 400 miljoen dollar oplevert.
Daarbij kan GTA IV meeliften op de naamsbekendheid van de voorgangers. Voor een doorsneejongen van een jaar of twaalf, dertien is GTA een even bekend begrip als Windows Vista. Vraag op een reformatorische basisschool naar voorbeelden van computerspellen en vrijwel zeker wordt GTA genoemd. Dat linksonder op de verpakking met duidelijke letters ”18+” staat, doet daar niets aan af.
Die leeftijdsaanduiding is niet zonder reden. De spellenserie Grand Theft Auto begon elf jaar geleden met een versie waarin de speler zich via het uitvoeren van allerlei opdrachten van de ene naar de andere stad begeeft. Auto’s en wapens spelen een belangrijke rol bij het uitvoeren van de opdrachten: bankovervallen, diefstallen en moorden. De latere versies van GTA bieden de speler realistischer beelden en vrijwel onbegrensde mogelijkheden om zich door de stad te bewegen. Het gisteren verschenen spel was al op voorhand berucht vanwege de mogelijkheden om nachtclubs en prostituees te bezoeken.
Terecht dus dat ook al vooraf een oproep is gedaan om GTA IV niet op de markt te brengen. De eerder genoemde jurist, Jack Thompson, heeft een reputatie opgebouwd in het bestrijden van gewelddadige computerspellen. Hij is een verklaard tegenstander van het gebruik ervan door volwassenen, maar maakt zich met name zorgen over de gevolgen van deze games voor kinderen. Thompson is ervan overtuigd dat dit soort videospellen jongeren aanzet tot imiteergedrag.
De meningen over de gevolgen van geweldspellen lopen uiteen. Harde bewijzen dat deze games bijvoorbeeld geleid hebben tot schietpartijen op scholen zijn moeilijk te leveren. Maar eigenlijk is dat ook niet belangrijk, want niet zozeer het eventuele gevolg van deze spellen maar het immorele karakter van het spel zelf is reden genoeg om ze aan te pakken. Ook al zouden kinderen goed onderscheid kunnen maken tussen schijn en werkelijkheid -zoals tegenstanders van een verbod beweren- dan nog is het naïef te veronderstellen dat hun normbesef er niet door beïnvloed wordt.
Gelukkig beseft de Tweede Kamer dat bij zulke zeer gewelddadige spellen leeftijdsgrenzen niet voldoende zijn. GTA is er juist een voorbeeld van dat die niet werken. Wetenschappers van de VU in Amsterdam toonden onlangs nog aan dat die juist een averechts effect hebben: de classificatie 18+ maakt zo’n spel nog aantrekkelijker.
Voor christenen, jong of oud, mag het geen vraag zijn wat ze van deze games moeten vinden. Wie handelt zoals Christus voorschrijft in de Bergrede en dus zijn tegenstander de andere wang toekeert, is snel uitgespeeld.
Bron: Reformatorisch Dagblad
Dit opinieartikel staat ook in het dossier Games
